“Mijn grootste uitdaging als BAM-mama is hulp durven vragen.”
Eline hoeft daar niet lang over na te denken.
“Als ik ziek ben, zoals afgelopen week, merk ik hoe snel ik geneigd ben alles zelf te blijven doen. Het is tenslotte mijn keuze geweest. Maar ik mag leren, en dat ook voorleven aan mijn kinderen, dat het oké is om soms extra hulp nodig te hebben.”
Die bewustwording raakt aan iets groters.
“Als ik altijd alles alleen draag, wat leren mijn kinderen dan? Dat je jezelf weg moet cijferen. Terwijl ik juist wil laten zien dat goed voor jezelf zorgen óók belangrijk is.”
Verbinding zit vaak in het gewone
Waar Eline intens van geniet, zijn de simpele momenten.
“De kinderen in hun eigen spel zien, samen naar buiten gaan, de natuur ontdekken. Alles opnieuw beleven door hun ogen,dat vind ik zó waardevol.”
Haar tip aan andere ouders is dan ook helder:
“Leg de lat niet te hoog.”
“Ik hoor vaak ouders die teleurgesteld zijn omdat ze zoveel verwachtingen hebben. Onbewust willen we alles leuk maken, maar dan gaan we soms voorbij aan wat een kind écht nodig heeft.”
Door zonder verwachting ergens in te stappen; een dagje uit, een wandeling, zelfs een middag thuis ontstaat er ruimte.
“Dan is het niet: het moet leuk zijn of we moeten alles gezien hebben. Maar juist daardoor ontstaat echte verbinding. En vaak zijn het dan de mooiste dagen.”
Dat zie je ook terug in de kleine dingen.
“Als ik aan het einde van de dag aan mijn dochter vraag wat ze het leukste vond, zegt ze vaak: ‘Mama helpen.’ Dat zegt eigenlijk alles.”
Elk kind, elk gezin, zijn eigen weg
Eline kijkt met een open blik naar opvoeden.
“Elk kind heeft iets anders nodig. En elke ouder doet wat past bij zijn of haar kind. Voor mij is het belangrijk dat er echte tijd en verbinding is, dat kinderen zich gezien voelen en ruimte ervaren om fouten te maken.”
Ze plant bewust momenten buitenshuis, zoals de speeltuin, maar bewaakt ook de rust.
“Kinderen hebben óók tijd nodig om thuis op te laden. Die balans vinden, dat is denk ik de grootste uitdaging voor elke ouder.”
Zorgen voor jezelf is geen luxe
Waar Eline zichzelf vroeger snel wegcijferde, is ze daarin groeiende.
“Een grote les die ik leerde, juist door de ogen van mijn kind, is: ik ben genoeg. En ik mag ruimte innemen om goed voor mezelf te zorgen.”
Dat zit niet in grote dingen, maar in kleine momenten:
“Een kopje thee, een wandeling, schrijven, een bad. Mezelf voeden met fijne dingen. Sinds kort plan ik ook bewust een uurtje sporten en regel ik oppas. Dat is óók voorleven.”
Dankbaarheid met een diep randje
Dankbaarheid loopt als een rode draad door het verhaal van Eline. En die is niet vanzelfsprekend.
“Voor ik zwanger werd, was ik me al bewust van hoe bijzonder gezondheid is. Tijdens mijn eerste zwangerschap bleek dat mijn kindje Turner had. Onze dochter is in coronatijd met 23 weken stilgeboren.”
Die ervaring heeft haar blijvend gevormd.
“Daarom ben ik extra dankbaar voor mijn twee gezonde kinderen. Tegelijkertijd was het niet altijd makkelijk. Na de geboorte van Iris had ik een lang herstel en zij was een huilbaby met reflux. Ik vond dat ik niet mocht klagen, want ze was gezond.”
Met liefde, geduld en tijd kwam er rust.
“En als ik zie waar we nu staan, ben ik zó dankbaar. Het was heel helend om later met Boas wél die roze wolk te ervaren. De dynamiek in ons gezin is alleen maar rijker geworden.”
Spelen zonder prestatiedruk
Voor ouders die op zoek zijn naar simpele, verbindende activiteiten heeft Eline volop ideeën:
-
Samen het bos in en knutselen met wat je daar vindt
-
Een herfstslinger maken
-
Stenen verven of een stenen-memory
-
Een familiespeurtocht (absolute favoriet!)
-
Sensorisch spel met zand of een zelfgemaakte speelwereld, passend bij het seizoen
“Het gaat niet om het resultaat, maar om samen bezig zijn. En het kost vaak niets.”
Donker en licht horen bij elkaar
Als BAM-mama krijgt Eline weinig oordelen.
“Vaak juist bewondering, terwijl het voor mij normaal voelt. Soms vragen mensen hoe ik het combineer: moeder zijn en mijn eigen bedrijf. Dan zeg ik altijd: mijn kinderen staan voorop. Als zzp-er ben ik natuurlijk flexibel met de invulling van mijn uren waardoor het makkelijker te combineren is met het moederschap. Daarnaast kook ik voor de drukke dagen vaak vooruit, zodat ik de tijd die er dan is als ik ze heb opgehaald bij de opvang echt kan doorbrengen in verbinding met de kinderen. Voor mij is het een vanzelfsprekende combinatie waar ik erg gelukkig van wordt.''
Wat ze anderen tot slot wil meegeven:
“Donker en licht horen bij elkaar. Wil je stralen, dan zijn er soms ook periodes van donkerte nodig. En die zijn voor iedereen anders.”
Een boodschap die blijft hangen.
Eline kijkt in haar praktijk 'Oog voor het kind' op een laagdrempelige manier naar oplossingen voor het kind – en de ouders. Dit kan op leergebied of sociaal emotioneel gebied zijn, of op het gebied van opvoedingsvraagstukken.